Dead Bob – Life Like
Pierwszy solowy album Johna Wrighta – bębniarza NoMeansNo. Słychać tu zarówno NMN, jak i Hanson Brothers. Jest harcore’owo, ale i bluesowo. Płyta początkowo zaskakuje i z każdym przesłuchaniem jest lepiej.
Kanalizacija – Hi
Grube, psychodeliczne riffy wspomagane jazzrockową fantazją i krautrockową motoryką. Do tego umiejętne operowanie ciszą, emocjami, napięciem i dynamiką i dostajemy (prawie) instrumentalną jazdę bez trzymanki prosto z Litwy.
Ghost Woman – Anne, If
Czy dziś można grać muzykę z lat 60. i 70. i być oryginalnym? Ta płyta to ciepłe, analogowe brzmienie, ujmujące harmonie, mocne bębny i stylistyczne wycieczki od krautrocka po country.
Fire! Orchestra – Echoes
Dźwiękowa epopeja ułożona przez 43 osobowy organizm muzyczny. Hipnotyczna podróż przez free jazz, rock psychodeliczny, etniczne eksperymenty. Liryka, noise i hipnotyczny rytm. Od chłodnej precyzji do kontrolowanego chaosu. Dzieło!
Xylouris White – The Forest in Me
Niepokojąca, akustyczna historia, ocierająca się o bluesa, folk i ambient, opowiedziana przez trójosobowy duet: kreteńskiego lutnistę Giorgiosa Xylourisa, perkusistę Dirty Three Jima White’a i gitarzystę Fugazi Guya Picciotto.
Wytwórnia
Wytwórnia to miejsce, które organizuje rocznie ponad sto wydarzeń z różnych dziedzin sztuki: koncertów, spektakli, wystaw, projekcji, spotkań z artystami. To również organizator eventów, imprez zamkniętych i bankietów.
Teatr Wielki w Łodzi
Gmach Teatru Wielkiego w Łodzi oddany do użytku w 1964 to przykład klasycyzująco-socrealistycznej architektury lat 50. ubiegłego stulecia. Jest miejscem, gdzie oprócz przedstawień repertuarowych, odbywają się prestiżowe koncerty i festiwale.
Fabryka Biedermanna
Się tu odbywają koncerty różne i dzieją się techniawy także.
Kara Jackson – Why Does The Earth Give Us People To Love?
23-letnia poetka głębokim, ciepłym głosem opowiada o pustce, żalu i rozczarowaniu. Robi to bardzo przekonująco, serwując na debiutanckim krążku urzekającą paletę dźwięków czerpiących z bluesa, jazzu, folku, low-fi.
Blowers – Blown Again
Proste, szybkie i melodyjne garażowe granie rodem z podrzędnych knajp, okraszone niewybrednym humorem. To muzyka wybitnie koncertowa, ale na nowym krążku wariackiej ekipy z Melbourne brzmi bardzo dobrze.